Je hebt net zoveel een hekel aan opruimen als aan koken.
Laten we daar reëel over zijn. Je host vrienden. Je wilt dat ze onder de indruk zijn, en niet uitgeput raken door je gastvrijheid. Dit recept lost die spanning op. Het verandert een stel saaie koelkastartikelen in het middelpunt van een etentje.
De vangst?
Het duurt dertig minuten. En het gebeurt in één pot.
De magie zit niet alleen in de smaak. Het staat in de gootsteen en blijft droog.
We maken citroen-knoflook-garnalenpasta. Klinkt eenvoudig? Dat is het niet. Het is goed. Het is het soort gerecht dat ervoor zorgt dat mensen vóór het dessert om het recept vragen. En omdat alles in één vat blijft, hoef je niet om 23.00 uur drie aparte pannen te schrobben.
Dit is wat je nodig hebt. Grijp het nu.
- 8 oz linguine
- 2 eetlepels olijfolie
- 8 el ongezouten boter (ja, het hele stokje, wees niet verlegen)
- 4 teentjes knoflook, fijngehakt
- 1 theelepel rode pepervlokken
- 1 ¼ pond grote garnalen
- 1 theelepel gedroogde oregano
- 4 kopjes babyspinazie
- ¼ kopje geraspte Parmezaanse kaas
- 2 eetlepels gehakte verse peterselie
- 1 el citroensap
- Zout en peper, naar hartenlust
Stap één: Kook het water. Voeg de pasta toe. Roer het vaak. Je wacht op al dente. Over die stevige beet valt niet te onderhandelen. Als het goed is, laat het dan leeglopen. Zet het opzij. Laat de pan op het fornuis staan. Spoel het zetmeel niet weg, dat is smaak later.
Stap twee: De pan is nog heet. Voeg twee eetlepels boter en de olijfolie toe. Laat het smelten. Voeg de knoflook en de rode pepervlokken toe. Houd het goed in de gaten. Je wilt geurig, niet verbrand. Als je rook ruikt, heb je het verprutst.
Stap drie: Gooi de garnalen erin. Kruid zwaar. Roer ze rond. Wacht tot ze roze kleuren. Kook ze niet helemaal gaar. Ze zijn later klaar met koken. Haal ze een beetje van het vuur of blijf ze gewoon bewegen.
Stap vier: Voeg de spinazie en oregano toe. De stoom uit de pan laat de groenten binnen enkele seconden verwelken. Het geeft voldoening om de stapel te zien krimpen.
Stap vijf: Breng de pasta terug in de pan. Dit is waar het samenkomt. Voeg de resterende zes eetlepels boter toe. Gooi ook de Parmezaanse kaas en peterselie erdoor. Roer krachtig. Je emulgeert de boter met het pastawater. Het moet er glanzend uitzien. Rijk.
Laatste zet: Geef nog een worp. Als de garnalen er gaar uitzien, spat je het citroensap over de hele puinhoop. Roer één keer. Serveer onmiddellijk.
Waarom tot het einde op de citroen wachten? Warmte kookt het heldere zuur af. Je wilt de pit.
De voedingsstatistieken als je erom geeft (of als je vriend erom vraagt):
- 567 calorieën
- 31 g eiwit (de garnaal doet het zware werk)
- 28 g vet (want boter uiteraard)
- 44 g koolhydraten
Het is veel eten voor één pot. Dat is het punt. Je eet veel. Je maakt een beetje schoon.
Mensen zullen naar de pan kijken en dan naar jou, zich afvragend
